Feeds:
Postime
Komente

Archive for the ‘Kosovë’ Category

Presidenti i Republikës së Kosovës, dr. Fatmir Sejdiu priti sot humanisten serbe Natasha Kandiç, drejtoreshë e Fondacionit për të Drejtën Humanitare me seli në Beograd, e cila po qëndron në Kosovë.

Zonja Kandiç theksoi se është shumë e nevojshme që të krijohet një Komision Rajonal për Viktimat, i cili do të punonte për ndriçimin e të gjitha krimeve që kanë ndodhur në ish-Jugosllavi. Ajo tha se nisma e saj është përkrahur edhe në Kroaci dhe në Bosnjë dhe Hercegovinë dhe se priste që kjo përkrahje t’i jepej edhe në Kosovë.

“E vërteta është e vërtetë dhe para saj bien të gjitha “argumentet” e tjera, të cilat ndokush përpiqet t’i plasojë në opinion”, theksoi zonja Kandiç, e bindur se zbardhja e krimeve do ta lehtësonte afrimin dhe bashkëpunimin mes popujve në këtë pjesë të Evropës.

Ndërkaq, Presidenti Sejdiu e përgëzoi zonjën Kandiç për tërë veprimtarinë e saj humanitare, sidomos për angazhimin e saj të fuqishëm për zbardhjen e të gjitha krimeve që kanë ndodhur në hapësirat e ish-federatës jugosllave.

Zyra e Presidentit të Kosovës

Advertisements

Read Full Post »

E krasit RTK-në

Adi Krasta për emisionin “Njerëz të një shteti të ri”, për një muaj paguhet më shumë se Presidenti, Kryeministri dhe Kryeparlamentari së bashku. Paga e tij sillet prej 6 mijë deri në 8 mijë euro në muaj. Edhe paga e Krastës edhe e Presidentit Sejdiu paguhen nga buxheti i Kosovës.

Njëri prej moderatorëve më të mirë shqiptarë, është duke vazhduar ciklin e emisioneve më të dobëta dhe më të shtrenjta që janë realizuar ndonjëherë në Radio Televizionin e Kosovës. Meqë këto ditë aq shumë është folur për pagat e Presidentit dhe të Kryeministrit të Kosovës, ia vlen të thuhet se Krasta për një muaj të vetëm është paguar më shumë se sa Presidenti, Kryeministri dhe Kryeparlamentari tok. Ose, Krasta i vetëm paguhet se gjysma e ministrave së bashku. Lajmi i vetëm që eventualisht mund ta prodhojë “shoë” i Krastës, i titulluar “Njerëzit e shtetit të ri”, është çmimi me të cilin RTK ka vendosur ta paguajë këtë moderator.

Gazeta Express ka mësuar prej burimeve të saja se për një emision Krasta paguhet më shumë se 2 mijë euro, ose rreth 8 mijë euro në muaj. Këtë e ka mohuar drejtori Televizionit, Liridon Cahani, sipas të cilit, moderatori i importuar nga Shqipëria paguhet për një emision “vetëm” 1600 euro. Kjo i bie që Krasta për një muaj nga RTK ka marrë rreth 6 mijë euro. Kjo shifër kalon të gjitha pagat që ndonjëherë është paguar ndonjë gazetar i Kosovës, apo moderator.

Express ka kërkuar prej RTK-së që ta shohë kontratën e lidhur me Krastën, por kjo gjë nuk është mundësuar me pretekstin se kontratat e tilla nuk bëhen publike. Radio Televizioni i Kosovës, si organ publik, do të duhej ta kishte të obliguar që t’i bënte publike të gjitha të dhënat për të hyrat dhe të dalat e veta, pra edhe këtë kontratë.

Përndryshe në vende të ndryshme të botës, edhe televizionet komerciale, i bëjnë publike, të shumtën e herave, kontratat me shoëmen-et e televizioneve të tyre. Përndryshe, emisioni që Krasta po realizon në Kosovë, nuk është as hija e atyre që ky shoëman i ka realizuar gjatë punës së tij në televizionet shqiptare.

Emisioni i tij është krejtësisht joatraktiv, jocilësor, joinovativ dhe njëqelizor. Anipse bëhet fjalë për një emision me titull “Njerëz të një shteti të ri”, aty defilojnë edhe njerëz të “shtetit të vjetër”, nga Shqipëria. Për shembull kemi pasur rastin të fascinohemi me prezencën e njëfarë Arbana Osmani dhe Arbër Qepani, që nuk kanë ndonjë lidhje të ngushtë me shtetin e ri, sepse ata janë pjesëtarë të shtetit shqiptar. E vetmja lidhje e këtyre dy personave me Kosovën është se miku i tyre, Adi Krasta, po merr para nga shteti i ri. Ata janë pjesë e stafit që kishte realizuar emisionin “Big Brother”, një shoë të cilit i është bërë një propagandë e madhe.

Edhe shikuesit më të shkujdesur të këtij emisioni, kanë pasur mundësinë të vërejnë se Krasta në disa intervista të tij është shfaqur me rroba të njëjta. Dyshohet se ai i ka realizuar dy – tri intervista brenda një dite. Kaq sa i përket seriozitetit dhe djersës që Krasta ka derdhur për realizimin e emisionit.

Deri më tani janë transmetuar emisionet me të ftuarit si Fatmir Limaj, Ramush Haradinaj, Melihate Tërmkolli, Arbana Osmani, Arbër Qepani dhe Muharrem Nitaj.

Po presim që Krasta të na befasojë ditëve në vijim.

Gazeta Express

Read Full Post »

Parlamenti i Kosovës kritikohet nga OSBE

OSBE ka kritikuar ligjivënësit e Kosovës se nuk kanë respektuar rregullat parlamentare dhe detyrat e kërkuara nga qeveria. Në vlerësimin e saj mbi efetkshmërinë e parlamentit për periudhën nga prilli në qershor, një raport i OSBE-së i publikuar të dielën (10 gusht) kritikon faktin që anëtarët e qeverisë nuk kanë marrë pjesë në seancat e zakonshme dhe se takimet e komisioneve janë mbajtur pa kuorumet e kërkuara. OSBE i bëri thirrje parlamentit të ushtrojë autoritetin e tij dhe të insistojë tek anëtarët e kabinetit të jenë të pranishëm në seanca për t’ju përgjigjur pyetjeve mbi çështjet kyçe.

Në lajmet e tjera, ish-dërguari i posaçëm i BE-së në Kosovë Volfgang Petritssh po sugjeron se modeli i Brcko, në Bosnje-Hercegovinë (BH), mund të përdoret në Kosovë për të zgjidhur përkohësisht çështjet e Mitrovicës. “Duhet të jetë një dialog i drejtpërdrejtë midis Beogradit dhe Prishtinës. Janë kaq shumë institucione që kanë të drejtën legjitime të negociojnë dhe të gjejnë një zgjidhje të identifikuar,” i tha Petritssh BBC të hënën.

SETimes.com

Read Full Post »

Edhe sot kanë vazhduar luftimet midis forcave ruse dhe atyre gjeorgjiane brenda territorit të Gjeorgjisë.

Përveç se kanë raportuar se aleati i tyre i madh po shënon sukses në luftimet kundër gjeorgjianëve mbi provincat e Abkhazisë dhe Osetisë Jugore, mediat serbe kanë filluar ta përdorin këtë konflikt të armatosur kundër pavarësisë së Kosovës.

B92, një shtëpi mediale nga Beogradi me pronarë disa organizata të huaja që ndihmojnë fjalën e lirë, sot ka publikuar një artikull që përmbledh se ç’far shkruajnë gazetat polake për konfliktin mes Gjeorgjisë dhe Rusisë, dhe jo rastësisht faji për këtë konflikt i lihet Kosovës.

Sipas B92, gazetat polake shkruajnë se sulmet ruse kundër armatës gjeorgjiane janë përgjigjja e Rusisë kundër Perëndimit për përkrahjen dhe njohjen pavarësinë e Kosovës.

Në këtë artikull edhe janë përfshirë disa deklarata të liderit antikomunist, Lech Wales, ku ai kritikon lidershipin polak për njohjen e pavarësisë së Kosovës.

Molla e Kuqe

Read Full Post »

Kosova paslufte – Dilemat e politikës.

Toka e Shenjtë e njërit dhe Palestina e tjetrit përbëjnë
dy faqe të ndryshme të të njejtës dhe të vetmes medalje :
ajo e marrjes së shpagës nga ana një shumice të çliruar dhe
fitimtare, e cila, në emër të historisë ju shkakton të tjerëve po
ato vuajtje që ka hequr vetë, gjatë periudhës së skllavërisë së saj.

« Kosovarizimi » i strukturave administrative – krijimi i rreth njëzet departamenteve qeverisëse si dhe i rreth tridhjetë administratave komunale – zgjoi fërkimet dhe kontradiktat mes forcave politike lokale, ndërkohë të përfaqsuara në CAI. Ideja e investimit të njerëzve të tyre në përgjegjësitë egzekutive donte të thoshte vendosja e gurëve partiakë në fushën të shahut të pushtetit të ardhshëm, ndikimin e vendimeve në drejtimin e pëlqyer të partive politike. Por raportet aktuale të forcës ishin mbështetur në rradhë të parë mbi forcën e pastër, atë të armëve, në vend që ato të ishin raporte të ndikimit politik. E vetmja rrugë e arsyeshme në këtë stad zhvillimi të shoqërisë kosovare ishte rivendosja e ekuilibrit të forcave politike, fort i komprometuar pas depërtimit të partive « nacionaliste », pjella të UÇK-së. Vetëm një ekuilibër i dalë nga kutitë e votimit zotëronte fuqinë për të emancipuar bashkëbiseduesit politikë – duke i i rikthyer sejcilit peshën e tij reale. Kështu mund të diferencoheshin bartësit e një projekti politik afatgjatë, në përputhje me pikpamjet ndërkombëtare dhe të ndjeshëm ndaj problemit të pakicave kombëtare. Si përfundim, të përcaktoheshin ata më përfaqsuesit e shoqërisë kosovare, që zotëronin njëkohësisht frymën e bashkëpunimit si dhe lakueshmërinë e nevojshme ndaj kërkesave të kohës.
Një hap drejt kthimit në ekuilibër në nivelin territorial ishte hedhur me rastin e zgjedhjeve lokale të tetorit 2000, gjatë të cilave kishin dalë në pah tre forcat më të rëndësishme politike të krahinës. Me 58% të votave, LDK tashmë kontrollonte plotësisht 22 komuna nga 30 që llogariste Kosova ndërkohë që, me 27,3% të votave, PDK mundi të kontrollonte vetëm 5 komuna. Përsa i përket, AAK, megjithë ato 7,7% të votave të fituara, nuk kish mundur të merrte asnjë komunë. Ndoshta ishte suksesi i zgjedhjeve lokale, ndoshta euforia e pasluftës… sidoqoftë, e interesuara kryesore, LDK, s’mundi të bënte një bilanc të egzistencës së saj dhjetëvjeçare dhe, ç’është më e rëndësishmja, të krijonte një vizion të ri të jetës politike të Krahinës, tashmë jashtë kontrollit të Serbisë dhe, deri diku, jashtë kontrollit të vetë Lidhjes dhe Rugovës.

(më tepër…)

Read Full Post »

Kosova paslufte – Ground Zero.

Toka e Shenjtë e njërit dhe Palestina e tjetrit përbëjnë
dy faqe të ndryshme të të njejtës dhe të vetmes medalje :
ajo e marrjes së shpagës nga ana një shumice të çliruar dhe
fitimtare, e cila, në emër të historisë ju shkakton të tjerëve po
ato vuajtje që ka hequr vetë, gjatë periudhës së skllavërisë së saj.


Lufta e parë e NATO-s në Evropë kundër Serbisë së Millosheviçit mbetet ende për numër të madh evropianësh një akt i nxituar, i parakohshëm dhe me pasoja të rënda për të ardhmen e kontinentit. Të gjithë kundërshtarët e këtij akti nënvizojnê faktin se, edhe kësaj here, Evropa ju nënështrua vullnetit amerikan për të rivendosur rendin ndërkombëtar në një ekspeditë ushtarake në kufij të hapësirës të Evropës perëndimore, motivet e afishuara të të cilës ishin arsyet morale dhe humanitare.

Çfarëdo që mund të thuhet lidhur me arsyet – ose mbi mungesën e arsyeve – të këtij konflikti, mbi interesat (ose mbi mungesën e interesave) strategjike të evropianëve dhe të amerikanëve në këtë qoshe të Evropës (shënimi 1) ose së fundi lidhur me ortekun e ngjarjeve që rrezikonin të shpërthenin në Ballkan, përpara syve të shqiptarëve ishte luajtur episodi më i papritur i historisë së tyre të shkuar ose të tashme : për herë të parë, një koalicion fuqish – më i fuqishmi i planetit mbarë – kish ndërhyrë ushtarakisht në mbrojtje të të drejtave të tyre. Një Kosovë e çliruar nga sundimi serb ishte një dëshirë e madhe dhe e brendshme e kosovarëve që realiteti brutal e kish reduktuar në nivelin e një fiksioni të pastër ; breza të tërë patriotësh ishin sakrifikuar e vetëm pasi kishin guxuar ta ëndërronin. Vetëm prezenca e një ushtrie të NATO-s mbi tokat e krahinës – me ata 40.000 ushtarakët e saj – përbënte elementin që nuk lejonte të përzihej ëndrra me realitetin. Ky argument me peshë përcaktoi edhe rikthimin e atyre dhjetra dhe qindra mijra rrefugjatësh kosovarë në tokat e tyre, në hullinë e trupave aleate.

(më tepër…)

Read Full Post »

Isa Mulaj

Raporti i Këshillit Britanik për Akreditim, në mes tjerash, tërthorazi e vërteton atë që ka qarkulluar gjithmonë në opinion dhe shumicën e mas medieve kosovare – se universitetet private (nëse kanë qenë ndonjëherë universitete) janë sektor i shpëlarjes së parave. Nuk ka pasur kurrfarë dyshimi në kualitetin e studimit në këto “Universitete”. Ka qenë evident fakti se ato ishin themeluar vetëm për mbledhjen e tepricës së studentëve që nuk i plotësonin kriteret për regjistrim në universitetin publik të Prishtinës.

Kur numri i “Uversiteteve Private” po i ofrohej normës dyshifrore, disa pedagogë gjysmë analfabetë të tyre na thonin se kështu, me rritjen e numrit të tyre, vjen deri te konkurrenca që do ta bëjë eliminimin e shumicës dhe përzgjedhjen e disave që do të mbesin në treg. Atë që këta pedagogë nuk donin dhe nuk dinin të thoshin, është se, në ekonominë e tregut shteti është rregullatori më i mirë i konkurrencës. Iu bë “qejfi” këtyre pedagogëve dhe numri i “Universiteteve Private” arriti në mbi 30, shumica prej të cilave kishin fakultete të arsimimit për biznes, që në realitet ishte biznesi i arsimit për pronarët dhe pedagogët në dëm të studentëve. Si mund të vinte konkurrenca në arsimin e lartë kur teprica e universitetit publik tani po bëhej edhe më e shpërndarë në më shumë “Universitete Private”? Po të kishte kuptim logjika se numri i madh është në funksion të konkurrencës së arsimit të lartë, atëherë këtë do ta praktikonte Britania e Madhe, ose shteti nga i cili u ftua institucioni për vlerësimin e “Universiteteve Private” të Kosovës – Këshilli Britanik për Akreditim. Britania e Madhe me mbi 60 milionë banorë ka 120 universitete, prej tyre 118 publike dhe vetëm 2 private. Dikush do të thoshte se ky është raport 1 universitet për 500.000 banorë krahasuar me 1 ndaj përafërsisht 65.000 banorëve në Kosovë. Ky krahasim është i padobishëm meqenëse në universitetet Britanike kanë qasje miliona studentë nëpër botë, ndërsa në Kosovë kjo qasje ishte e rezervuar për tepricën e Universitetit të Prishtinës. Dy universitetet e vetme private në Britani të Madhe janë: Universiteti i Bakingamit dhe Universiteti i Riçmondit. I pari ka gjithsej 840 studentë. I dyti ka më pak se 2.000 studentë dhe njihet si Universiteti Ndërkombëtar Amerikan në Londër, çka e bënë Britaninë e Madhe (edhe zyrtarisht ashtu njihet) me vetëm një universitet privat, atë të Bakingamit. Sidoqoftë, të dyja qëndrojnë prapa universiteteve publike pothuajse në çdo aspekt. Sllovenia me popullsi përafërsisht sa Kosova ka gjithsej katër universitete, të gjitha publike, dhe nuk paska nevojë t’i hyjë aventurave me konkurrencë private në arsimin e lartë.

(më tepër…)

Read Full Post »

Older Posts »